ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ-ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ

Διαδικασία της «προσοχής/συγκέντρωσης» και γιατί κάποια παιδιά δυσκολεύονται περισσότερο;

Πόσο απλό είναι τελικά το να προσέξουμε;

Οι περισσότεροι άνθρωποι γνωρίζουν ότι η προσοχή παίζει ένα σημαντικό ρόλο στην διαδικασία της μάθησης, αλλά αυτό που λίγοι γνωρίζουν είναι ότι ουσιαστικά η προσοχή είναι το πρώτο βήμα της διαδικασίας της μάθησης, το οποίο λαμβάνει χώρα στον εγκέφαλο.  Η προσοχή είναι μια «χοάνη» που επιτρέπει στα παιδιά να επιλέξουν και να λάβουν πληροφορίες. Μόλις η πληροφορία φτάσει, ο εγκέφαλος την «αξιολογεί» και την αποθηκεύει στη μνήμη.

14 τρόποι να βοηθήσετε το παιδί με ΔΕΠΥ ή χωρίς να μάθει την οργάνωση και την υπευθυνότητα

Τα παιδιά με ΔΕΠΥ (Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας), αλλά και πολλά παιδιά χωρίς ΔΕΠΥ, δυσκολεύονται να μάθουν να οργανώνουν τόσο το χώρο όσο και το χρόνο τους.

Εργοθεραπευτική συνεδρία με την χρήση μιας απλής χαρτοταινίας

Ο υλικοτεχνικός εξοπλισμός που μπορεί να έχει ένας εργοθεραπευτής είναι πολύ μεγάλης ποικιλίας. Ωστόσο, η δυνατότητα να δημιουργούμε δραστηριότητες και έργα που να μπορούν να προσφέρουν ένα ασφαλές περιβάλλον ανάπτυξης και βελτίωσης, μπορεί να υπάρξει και μόνο με τη χρήση ενός φθηνού υλικού. Παρακάτω ακολουθούν 10 δραστηριότητες που μπορούν να γίνουν με τη χρήση μίας απλής χαρτοταινίας. 

Τα συμπτώματα της δυσλεξίας ανα ηλικία

Τα συμπτώματα της δυσλεξίας διαφέρουν ανάλογα με την ηλικία. Εάν το παιδί σας έχει ένα ή δύο από τα σημάδια αυτά, αυτό δεν σημαίνει ότι έχει απαραίτητα δυσλεξία. 

Αλλά αν έχει πολλά από τα σημεία που αναφέρονται παρακάτω μπορεί να σημαίνει ότι πρέπει να κάνετε ειδικές εξετάσεις στο παιδί για να επιβεβαιώσετε ότι έχει δυσλεξία.

Η διαταραχή του κοινωνικού άγχους ή κοινωνική φοβία συνιστά μια αγχώδη διαταραχή

Η διαταραχή του κοινωνικού άγχους ή κοινωνική φοβία συνιστά μια αγχώδη διαταραχή κατά την οποία οι άνθρωποι αισθάνονται άγχος και αμηχανία σε διάφορες κοινωνικές περιστάσεις με πιο συνηθισμένη εκδήλωση το να αποφεύγουν να μιλήσουν παρουσία τρίτων (ΑPA, 1994), ενώ εκτιμάται ότι περίπου 6.8% των παιδιών παρουσιάζει τη διαταραχή (Chavira et al., 2005). Όσον αφορά στην αιτιολογία της διαταραχής, οι έρευνες συγκλίνουν με συνέπεια στο συμπέρασμα ότι η μητρική υπερπροστασία και η πατρική μειωμένη συναισθηματική εγγύτητα συνδέονται σε μεγάλο βαθμό με την εμφάνιση κοινωνικής φοβίας σε παιδιά, ενώ οι αρνητικές κοινωνικές εμπειρίες φαίνεται ότι συνδέονται περισσότερο με τον περιορισμένο τύπο της κοινωνικής φοβίας. Η κληρονομικότητα φαίνεται ότι διαδραματίζει έναν σημαντικό ρόλο στην εκδήλωση, όχι όμως και στη διατήρηση της διαταραχής. Ωστόσο, οι έρευνες έχουν παρουσιάσει αντιφατικά ευρήματα όσον αφορά στην ύπαρξη συγκεκριμένων γονιδίων που καθορίζουν συγκεκριμένα συμπτώματα της κοινωνικής φοβίας τα οποία είναι όμως κοινά και σε άλλες αγχώδεις διαταραχές.